เกิดในรั้วมหาลัย ไปตายคาโรงเบียร์ (MG)

อย่าไปโทษ คนรุ่นใหม่ ให้มากนัก
หัดรู้จัก โทษใจ ในตัวบ้าง
เป็นนักคิด ใยไม่คิด ให้เกิดทาง
เป็นนักฟัง ใยไม่ห่าง เพลงหากิน

เป็นนักร้อง มองแต่สาว ขาขาวอั๋น
ใจมัวสั่น ไม่สรรค์สร้าง ภาษาศิลป์
มัวแต่เอื้อน อ้อนเล่น เป็นอาจินต์
ลืมไปสิ้น ศิลป์ต้องเกื้อ เพื่อชีวิต

เพื่อชีวิต คนจน ผู้ทนทุกข์
ใช่เพื่อสุข ซ่านร่าง คนสร้างสิน
มันผิดเพี้ยน มีแต่ท่า ไว้หากิน
ทำดีดดิ้น หลอกแดก แหกปากไป

ว่ากูเว้ย นี่กู…สู้นะน้อง!
ฟังพี่ร้อง เพลงรัก แล้วฟักไข่
แค่หลอกกิน สินสาว ที่เยาว์วัย
เพื่อชีวิต ที่ไหน ช่วยบอกที

จะแยกโยก โลกทัศน์-ชีวะทัศน์
ก็ว่ามา ตามถนัด เลยคุณพี่
จะรอด่า แยกแยะ ให้อย่างดี
บาปที่ทำ กรรมที่ปี้ ชี้เจตนา

ขอเป็นขวาน ผ่าซาก พวกกากเน่า
แล้วแยกเอา ทองแท้ เช่นแต่ก่อน
ประดับดาว นักรบกล้า อย่าอาวรณ์
กระทืบไล่ พวกหลอกหลอน กะล่อนกิน

ถึงวันนี้ แม้ไม่มี ตะวันฉาย
แต่อย่าหมาย ว่าไฟฝัน จะพลันสิ้น
ธงศรัทธา ความเป็นธรรม ใช่ต่ำดิน
ยังชูหวัง ไม่พังภินท์ แต่พราวพราย

MG

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *