จันทร์กลางเมือง (เมือง ไม้ขม)

ฟากฟ้ากว้างกลางนภาราตรี
ค่ำคืนนี้จันทร์นวลชวนหลงไหล
แสงจันทร์แจ่มแจ้งชัดรัดดวงใจ
หมู่ดาวไซร้ วนเวียนเคียงข้างกัน

มิเคยเหงาหรอกจันทร์ท่ามกลางป่า
มีดาราเป็นเพื่อนมิเปลี่ยนผัน
คืนข้างแรมหมู่ดาวเรียกหาจันทร์
ข้างขึ้นนั้นจันทราราเรียกหาดาว

เป็นสายใยสัมพันธ์ที่แจ่มชัด
เป็นแสงส่องสัมผัสที่ชัดวาว
มิใช่สายใยมายาที่พริบพราว
ที่สกาวชั่วคราวแล้วจากไป

แต่วันหนึ่งแสงดวงดาวเริ่มลาเลือน
ลิบลับร่วงดาวลาเดือนเตือนใจหาย
มิอาจทนสู้แสงเปล่งประกาย
จากหลอดไฟนีออนบนพื้นดิน

แสงนี้คือแสงเจิดจ้ามหาภัย
แสงที่ซึ่งทำลายทุกสิ่งสิ้น
ธรรมชาติ ป่าไม้ถูกกัดกิน
แม้แต่ดาวยังดาวดิ้นสิ้นสุดไป

ฟากฟ้ากว้างกลางนภาราตรี
กลางเมืองนี้มีจันทร์นวลน่าหลงไหล
แต่ฟ้ากว้างกลับร้างดาวร้าวดวงใจ
สิ้นสายใยอย่างโดดเดี่ยวและเดียวดาย

เมือง ไม้ขม

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *